Patrick wordt naar ProMind Psychologen verwezen door zijn huisarts omdat hij al lange tijd zeer angstig is voor de dood. Bij het intakegesprek verteld Patrick dat hij ’s nachts veel wakker ligt, hij blijft maar malen over de dood. Door slaapgebrek is hij overdag snel geïrriteerd. Hij heeft een kort lontje naar zijn vrouw, kan dagen boos op haar zijn. Ook zijn kinderen hebben er last van. Patrick merkt dat hij zich somber voelt en minder zin heeft om dingen te ondernemen.

Patrick zou graag weer goed willen slapen, minder willen piekeren, de dood accepteren en anders omgaan met zijn boosheid.